„Z myślą o usprawnieniu pracy podjęto pomysł założenia w MSZ Centralnego Skorowidza Informacyjnego. Jak podaje Stanisław Schimitzek „Kartoteka ta miała obejmować przede wszystkim opracowywane przez polskie placówki zagraniczne charakterystyki osobistości, które odgrywały rolę w życiu politycznym swych krajów, informacje o ich powiązaniach rodzinnych, gospodarczych, politycznych i in., jak również ważniejsze z naszego punktu widzenia cytaty z przemówień, streszczenia publikacji itd." Jednakże, jak pisze dalej Schimitzek, informacje „napływały z placówek bardzo cienkim strumieniem i rzadko kiedy wychodziły poza powierzchowne spostrzeżenia".
Starano się jednak temu zaradzić. Specjalny okólnik Gabinetu Ministra z 16 maja 1936 r. zalecał uaktywnienie prac nad Skorowidzem. „Materiały zbierane w Centralnym Skorowidzu Informacyjnym czytamy w okólniku ułatwiają urzędnikom MSZ orientację co do osób, z którymi stykają się oni, względnie współpracują bądź to w Polsce, bądź to na terenie międzynarodowym. Szczególne przysługi może oddać Centralny Skorowidz Informacyjny nowo mianowanym urzędnikom, nie znającym terenu i ludzi, wśród których mają pracować. Orientacja w tych stosunkach stanowi podstawę wszelkiej działalności politycznej".“(5)